Biraz hayal Çokça Gerçek

                                                BİRAZ HAYAL ÇOKÇA GERÇEK                                                                          Sabah erken saatlerde hastane bahçesinde idim.Hava serindi.Muayene sıra numarası  almış kuyruktan çıkmıştım.Kahvaltı için epey vaktim vardı..hastane kantininde karnımı doyuruyordum.  Gri üstüne bej rengine yakın benekleri olan bir köpek dikkatimi çekti..Karnı şişkindi,hamileydi ve üstelik çok açıkmıştı..Kahvaltı yapanların yanında ,bir yiyecek atılmasını bekliyordu. Kimsenin umurunda değildi..Dayanamadım yerimden kalktım.Kantinden içinde peynir ve salam olan soğuk bir sandviç aldım..Köpeğin yanına gittim.Bir ağacın dibinde paketi açtım.Bir-kaç saniye içinde sandviçi adeta yalayıp yuttu..Sonra sessizce hastane duvarının kenarında bulunan çalıların içinde kayboldu..aradan uzunca bir zaman geçti..Belki iki veya üç ay.tekrar ufak bir rahatsızlık için hastaneye  gittim.Banka oturmuş sıramı beklerken ,nereden çıktığını bilmediğim üç köpek yavrusu pantolonun paçalarını koklayıp;ayaklarımı yalamaya başladılar..Şaşırdım anlam veremedim.Fakat birinin gri üstüne bej benekli olması bana bir şeyler hatırlar gibi oldu.. Sağ tarafıma dönüp anne    köpeği gördüğüm an her şeyi anladım...    Evet oydu,  yaklaşık üç ay önceki köpekti.hamile iken ona verdiğim sandviç için yavruları ile teşekküre gelmişti.Bunu bana bakan ıslak gözlerinden anlamıştım..                                 13.11.2007           Trafik hastanesi   --Bornova.